W instalacjach centralnego ogrzewania grzejnik można włączać do obiegu na kilka typowych sposobów. Kluczowe jest rozpoznanie położenia króćców przyłączeniowych oraz tego, czy zasilanie i powrót są prowadzone z dołu, z boku czy po przekątnej.
Podłączenie dolne oznacza, że oba przyłącza (zasilanie i powrót) znajdują się w dolnej strefie grzejnika. Taki układ jest często spotykany przy grzejnikach przystosowanych do prowadzenia przewodów w posadzce lub w bruździe przy podłodze oraz przy zastosowaniu zestawów przyłączeniowych dolnych. Rozpoznanie opiera się więc na tym, że punkty wpięcia do instalacji są "od dołu".
Podłączenie boczne polega na włączeniu grzejnika z jego boku (zasilanie i powrót na tej samej stronie – u góry i u dołu – zależnie od konstrukcji). To rozwiązanie ma inny układ króćców niż dolne i na rysunku widać je jako przyłącza umieszczone po jednej stronie korpusu.
Podłączenie krzyżowe (przekątne) charakteryzuje się tym, że zasilanie i powrót są po przeciwległych stronach grzejnika (po przekątnej). Stosuje się je m.in. w celu uzyskania bardziej równomiernego rozdziału przepływu w dłuższych grzejnikach, ale w tym zadaniu liczy się sama identyfikacja układu przyłączy.
Podłączenie siodłowe nie jest standardowym określeniem dla typowych przyłączy grzejnikowych w tym samym znaczeniu co dolne/boczne/krzyżowe; dlatego, gdy na rysunku wyraźnie widać przyłącza w dolnej części, wybór tej odpowiedzi jest nieuzasadniony.
Na egzaminie warto: (1) najpierw zlokalizować króćce na rysunku, (2) nazwać typ podłączenia, (3) dopiero potem porównać z odpowiedziami, aby nie ulec skojarzeniom.
