Gwoździe śródszpikowe (stosowane w tzw. gwoździowaniu śródszpikowym) to implanty używane do stabilizacji złamań kości długich (np. kości udowej, piszczelowej, ramiennej). Umieszcza się je w kanale szpikowym, dzięki czemu przejmują obciążenia i utrzymują odłamy w osi. Aby stabilizacja była pewna, często stosuje się wkręty blokujące, które przechodzą poprzecznie przez kość i otwory w gwoździu, ograniczając przesuwanie i obrót odłamów.
Dlatego poprawna odpowiedź to osteosynteza kości długich – jest to metoda zespolenia złamania przy użyciu implantów (płytek, śrub, gwoździ, drutów), której celem jest odtworzenie stabilności do czasu zrostu kostnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Alloplastyka stawu kolanowego dotyczy wszczepienia endoprotezy stawu (elementów zastępujących powierzchnie stawowe), a nie zespolenia trzonu kości gwoździem śródszpikowym z wkrętami blokującymi.
- W obrębie kręgosłupa i głowy stosuje się inne typy implantów i systemów stabilizacji (np. płytki, śruby, pręty o odmiennej konstrukcji). Sama fraza "gwoździe śródszpikowe oraz wkręty blokujące" odnosi się typowo do leczenia złamań kości długich.
- Implantologia stomatologiczna wykorzystuje implanty zębowe i komponenty protetyczne w kości szczęk, co jest odrębną dziedziną i nie obejmuje gwoździ śródszpikowych do kości długich.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się różne "rodzaje implantów", szukaj słów opisujących funkcję i lokalizację. "Śródszpikowy" oznacza implant umieszczany w kanale szpikowym, co w praktyce kieruje do osteosyntezy trzonów kości długich.
