Serwer DHCP przydziela hostom adresy IPv4 automatycznie z puli (scope). To, ile adresów może zostać przydzielonych, zależy od konfiguracji puli pokazanej w zadaniu: przede wszystkim od adresu początkowego i końcowego zakresu, a także od tego, czy z puli nie wyłączono części adresów (tzw. wykluczenia) lub nie przypisano ich jako stałe rezerwacje.
W praktyce liczbę możliwych automatycznych przydziałów oblicza się jako:
liczba adresów w zakresie = (adres końcowy − adres początkowy + 1), a następnie odejmuje się adresy, które nie mogą być wydzierżawione (wykluczone lub zarezerwowane).
W tym zadaniu, na podstawie danych z rysunku, wynik obliczeń daje 100 adresów logicznych hostów, czyli 100 możliwych dzierżaw automatycznych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 99 adresów — typowy błąd "o jeden", gdy zapomina się o tym, że zakres liczony jest włącznie (trzeba dodać +1), albo gdy błędnie odejmuje się jeden adres bez podstawy w konfiguracji.
- 44 adresy — wskazuje na pomylenie puli DHCP z innym elementem konfiguracji (np. maską podsieci, fragmentem innego zakresu) albo na odczytanie nie tego parametru z rysunku.
- 200 adresów — zwykle wynika z utożsamienia liczby hostów w całej podsieci z liczbą adresów w puli DHCP, mimo że pula może obejmować tylko część podsieci.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozróżniaj podsieć (ile adresów teoretycznie istnieje) od zakresu DHCP (ile adresów faktycznie może zostać wydzierżawionych). Na zrzutach konfiguracji szukaj dokładnie pól "Start/End" oraz sekcji "Exclusion/Reservation".
