KWALIFIKACJA MED9 - STYCZEŃ 2011

PYTANIE NR 18.
Ile etanolu 95° należy użyć do wykonania leku według zamieszczonej recepty?
Ilustracja przedstawia fragment receptury farmaceutycznej, która jest częścią egzaminu zawodowego dla technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik w gramach dla etanolu 95° uzyskuje się przez obliczenie wymaganej ilości etanolu z danych recepty (uwzględniając ewentualny udział alkoholu z innych składników), a następnie przeliczenie na masę z użyciem właściwej gęstości roztworu etanolu. Tylko jedna z podanych wartości spełnia te warunki.

Pełne wyjaśnienie:

Etanol "95°" w praktyce recepturowej oznacza roztwór etanolu o wysokiej mocy, używany jako rozpuszczalnik i składnik zapewniający odpowiednie właściwości fizykochemiczne preparatu. W zadaniach recepturowych kluczowe jest, aby nie mieszać różnych sposobów opisu stężenia (np. objętościowego i masowego) oraz konsekwentnie prowadzić rachunek w spójnych jednostkach.

Typowa procedura obliczeń wygląda następująco:

  • Krok 1: odczytanie z recepty, jaka ilość etanolu (lub jaka moc alkoholu w gotowym leku) jest wymagana. Jeżeli recepta zawiera inne składniki będące roztworami alkoholowymi, trzeba uwzględnić, że wnoszą one część etanolu do całości.
  • Krok 2: wyliczenie ilości etanolu 95° potrzebnej do uzyskania wymaganego efektu w preparacie (bilans etanolu lub bilans rozcieńczenia – zależnie od treści recepty).
  • Krok 3: przeliczenie wyniku na masę (g). Jeżeli w obliczeniach pośrednich pojawia się objętość, należy użyć odpowiedniej gęstości etanolu o zadanej mocy i temperaturze odniesienia stosowanej w recepturze.
  • Krok 4: kontrola sensowności: czy otrzymana ilość nie przekracza ilości całego leku oraz czy jest zgodna z tym, co wynika z recepty (np. nie jest zbyt mała, by uzyskać zadane stężenie).

Dlaczego pozostałe wartości bywają wybierane błędnie? Jedna z nich zwykle wynika z pominięcia przeliczenia objętości na masę, inna z zamiany sposobu wyrażania stężenia (np. potraktowania 95° jak 95% masowo), a kolejna z nieuwzględnienia wkładu alkoholu pochodzącego z innych składników recepty lub z błędnego bilansu rozcieńczenia. W zadaniach egzaminacyjnych warto zawsze dopisać jednostki przy każdym kroku oraz zrobić szybki "test graniczny" (czy wynik może być większy od całej masy/objętości preparatu).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zapis "etanol 95°" odnosi się do alkoholu etylowego o wysokiej mocy, stosowanego jako rozpuszczalnik. W obliczeniach trzeba rozumieć, jak ta moc przekłada się na udział etanolu w mieszaninie i pilnować, czy zadanie wymaga wyniku w ml czy w g.
Aby przejść z ml na g, mnoży się objętość przez gęstość odpowiedniego roztworu etanolu. Kluczowe jest użycie gęstości dla właściwej mocy alkoholu i przyjętej w zadaniach temperatury odniesienia, bo gęstość zależy od stężenia.
Bo w praktyce spotyka się różne sposoby opisu stężenia (objętościowy, masowy, "stopnie"). Jeśli student nie zauważy, jak w zadaniu rozumiane jest stężenie, może wykonać poprawne rachunki na błędnym założeniu i otrzymać zły wynik.
Najczęściej: pominięcie przeliczenia ml↔g, przyjęcie niewłaściwej interpretacji "95°", nieuwzględnienie, że inne składniki mogą zawierać etanol, oraz zaokrąglanie w połowie obliczeń. Pomaga zapis kroków z jednostkami i kontrola sensowności wyniku.
Tak, jeżeli recepta zawiera roztwory alkoholowe (np. nalewki, spirytusowe roztwory substancji), mogą one wnosić określoną ilość etanolu do całości. Wtedy ilość etanolu 95° jako osobnego składnika może być mniejsza, bo część alkoholu już jest w preparacie.
Wykonaj kontrolę graniczną: ilość etanolu nie może przekraczać całkowitej ilości leku, a przy dużych udziałach alkoholu preparat powinien logicznie "wychodzić" jako roztwór/mieszanina alkoholowa. Jeśli wynik jest skrajnie mały lub bardzo duży, wróć do jednostek.
Najczęściej stosuje się bilans rozcieńczenia (ile "czystego" etanolu musi znaleźć się w całości) albo bilans składników, gdy etanol pochodzi z kilku źródeł. Ważne jest konsekwentne prowadzenie obliczeń i dopiero na końcu przeliczenie na masę.
Zwykle tak, ale sposób zaokrąglenia zależy od zasad przyjętych w zadaniach/kluczu. Najbezpieczniej jest prowadzić obliczenia z większą liczbą miejsc po przecinku, a zaokrąglić dopiero wynik końcowy do sensownej dokładności technologicznej (np. do 0,01 g).
To praktyczny, tradycyjny zapis mocy alkoholu spotykany w obrocie i recepturze. W zadaniach liczy się, by prawidłowo zinterpretować, czego dotyczy ta wartość i jak przechodzi się z mocy alkoholu na ilość potrzebną do uzyskania określonego składu preparatu.
Ćwicz schemat: odczyt danych z recepty → bilans etanolu/stężenia → przeliczenie jednostek → kontrola sensowności. Rozwiązuj zadania z różnymi wariantami (wynik w ml i w g, etanol z kilku składników). Zawsze zapisuj jednostki przy każdym działaniu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 68% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "Tylko jedna z podanych wartości spełnia te warunki."

Materiały:

  • Podręczniki do receptury aptecznej (działy: obliczenia recepturowe, roztwory alkoholowe)
  • Tablice gęstości i przeliczeń dla etanolu wykorzystywane w recepturze
  • Zbiory zadań rachunkowych dla technika farmaceutycznego (receptura, przeliczenia)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego