W przesiewaczu wibracyjnym z wieloma pokładami sit surowiec jest rozdzielany etapowo według uziarnienia. Kluczowa zasada jest prosta: liczba uzyskanych frakcji ziarnowych jest o 1 większa od liczby pokładów sit. Wynika to z tego, że każdy pokład "odcina" kolejną granicę ziarnową, a po ostatnim sicie pozostaje jeszcze strumień najdrobniejszy.
Dla 3 układów/pokładów sit otrzymuje się cztery strumienie produktu:
- nadziarno na pierwszym sicie (najgrubsza frakcja),
- materiał, który przejdzie przez pierwsze sito, ale zostanie na drugim (frakcja pośrednia),
- materiał, który przejdzie przez drugie sito, ale zostanie na trzecim (kolejna frakcja pośrednia),
- podziarno z trzeciego (ostatniego) sita (najdrobniejsza frakcja).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "4".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "3" to typowy błąd zliczania samych sit bez uwzględnienia frakcji, która przechodzi przez ostatnie sito (podziarno). W praktyce zawsze istnieje produkt końcowy "poniżej" ostatniej granicy.
- "2" odpowiadałoby sytuacji z jednym sitem (nadziarno i podziarno) albo bardzo uproszczonemu podziałowi bez frakcji pośrednich, co nie pasuje do 3 pokładów.
- "5" sugeruje cztery pokłady sit (bo 4 sita dawałyby 5 frakcji) albo dodatkowy etap klasyfikacji poza samym przesiewaniem; przy trzech pokładach nie ma tylu niezależnych strumieni produktu.
W kontekście przygotowania surowców ceramicznych taka wiedza pomaga dobrać liczbę pokładów do oczekiwanej liczby klas uziarnienia, np. gdy trzeba oddzielić frakcje do mielenia, do mieszania lub do odrzutu. Na egzaminie warto zapamiętać regułę: frakcje = sita + 1.
