W modelu adresowania klasowego IPv4 (classful) klasy A, B i C mają z góry określoną długość części sieci i hosta. Dla klasy B domyślna maska to /16, czyli:
- 16 bitów identyfikuje sieć,
- 16 bitów pozostaje na identyfikację hostów w tej sieci.
Skoro część hosta ma 16 bitów, to liczba wszystkich kombinacji wynosi 2^16 = 65536. Nie wszystkie te adresy mogą jednak zostać przypisane urządzeniom końcowym:
- adres sieci (wszystkie bity hosta równe 0) identyfikuje samą sieć,
- adres rozgłoszeniowy (wszystkie bity hosta równe 1) służy do rozgłoszeń w obrębie tej sieci.
Dlatego liczba użytecznych adresów hostów to 2^16 − 2 = 65534.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo odpowiadają innym rozmiarom części hosta:
- 254 to typowy wynik dla /24 (klasa C: 2^8 − 2).
- 1022 odpowiada /22 (2^10 − 2), spotykane w podsieciowaniu, ale nie jest to domyślna klasa B.
- 16777214 odpowiada /8 (2^24 − 2), czyli skali klasy A, a nie B.
Uwaga praktyczna: we współczesnych sieciach projektuje się adresację głównie w oparciu o CIDR (prefiksy), ale pytanie dotyczy klasycznego, historycznego podziału klasowego.
