W zapisie CIDR "/25" liczba 25 oznacza długość prefiksu sieci, czyli ile bitów w adresie IPv4 (łącznie 32 bity) należy do części sieciowej.
Krok 1: policz bity hosta
Skoro prefiks ma 25 bitów, to na identyfikator hosta zostaje 32−25=7 bitów.
Krok 2: policz liczbę wszystkich adresów w podsieci
Jeżeli część hosta ma 7 bitów, to liczba kombinacji wynosi 27=128. To jest liczba wszystkich adresów IPv4 w tej podsieci.
Krok 3: uwzględnij adresy zarezerwowane
W klasycznej podsieci IPv4 nie można przypisać urządzeniom dwóch adresów:
- adresu sieci (wszystkie bity hosta ustawione na 0),
- adresu rozgłoszeniowego (broadcast) (wszystkie bity hosta ustawione na 1).
Dlatego liczba hostów użytecznych to 128−2=126.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 64 – to typowa liczba wszystkich adresów dla /26 (26=64), czyli dla podsieci o jeden bit dłuższym prefiksie niż /25.
- 62 – to liczba hostów użytecznych dla /26 (64−2=62). Częsty błąd to mechaniczne dopasowanie znanego wyniku do niewłaściwego prefiksu.
- 128 – to liczba wszystkich adresów w podsieci /25, ale nie liczba hostów możliwych do zaadresowania na interfejsach urządzeń (trzeba odjąć 2 adresy zarezerwowane).
Na egzaminie warto pamiętać rozróżnienie: adresy w podsieci vs hosty użyteczne. Najpierw licz 2(32−prefix), a dopiero potem zdecyduj, czy odejmujesz adres sieci i broadcast.