W adresacji IPv4 adres ma 32 bity. Zapis z prefiksem (CIDR) /26 mówi, że pierwsze 26 bitów identyfikuje sieć (część sieci), a pozostałe bity to część hosta.
Krok 1: policz bity hosta
32 − 26 = 6 bitów hosta.
Krok 2: policz wszystkie adresy w podsieci
Jeśli na hosty jest 6 bitów, to liczba wszystkich możliwych kombinacji wynosi 2^6 = 64. To jest liczba adresów w tej podsieci.
Krok 3: policz hosty użyteczne
W typowej podsieci IPv4 nie przydziela się urządzeniom dwóch skrajnych adresów:
- adres sieci (wszystkie bity hosta = 0) – identyfikuje podsieć,
- adres rozgłoszeniowy (broadcast) (wszystkie bity hosta = 1) – służy do rozgłoszeń w danej podsieci.
Dlatego hostów możliwych do zaadresowania jest 64 − 2 = 62.Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 26 hostów wynika zwykle z mylenia liczby po ukośniku z liczbą hostów. Prefiks /26 to liczba bitów sieci, nie liczba urządzeń.
- 254 hosty odpowiada typowej podsieci /24 (2^8 − 2), więc to błąd "z przyzwyczajenia" do najczęściej spotykanej maski.
- 510 hostów odpowiadałoby sytuacji z 9 bitami hosta (2^9 − 2), czyli innemu prefiksowi niż /26.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj szybki schemat: hosty = 2^(32−prefiks) − 2 (dla typowych podsieci IPv4). Najczęstsze potęgi: 2^6=64, 2^7=128, 2^8=256.