W planowaniu przeładunku do pojazdu drogowego zawsze weryfikuje się co najmniej dwa podstawowe ograniczenia: ładowność (masa) oraz dostępne wymiary przestrzeni ładunkowej. Poprawna liczba sztuk ładunku to ta, która spełnia oba warunki jednocześnie, czyli w praktyce jest równa bardziej restrykcyjnemu ograniczeniu.
1) Ograniczenie masowe (czynnik limitujący)
Masa jednego ładunku wynosi 10 000 kg, czyli 10 t. Ładowność pojazdu to 24 t. Liczymy: 24 t ÷ 10 t = 2,4. Ponieważ ładunki są niepodzielne, wynik należy zaokrąglić w dół do liczby całkowitej: maksymalnie 2 ładunki.
2) Ograniczenie gabarytowe (sprawdzenie pomocnicze)
Pojazd ma wymiary 13,1 × 2,4 × 2,5 m, a ładunek 5,9 × 1,0 × 1,1 m. Z samych wymiarów wynika, że teoretycznie można rozważać więcej niż 2 sztuki (np. ustawienie wzdłużne po długości), ale to nie zmienia wyniku końcowego, bo masa ogranicza wcześniej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 4 ładunki oznaczałyby 40 t, czyli przekroczenie ładowności 24 t.
- 6 ładunków to 60 t – również przekroczenie limitu masy.
- 8 ładunków to 80 t – tym bardziej niemożliwe przy tej ładowności.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze licz dwie wartości: limit z masy i limit z gabarytów, a potem wybierz mniejszą. W zadaniach z ciężkimi ładunkami najczęściej decyduje ładowność.
