W historycznej adresacji klasowej IPv4 klasa C oznacza sieć, w której część sieciowa ma 24 bity, a część hosta 8 bitów. Odpowiada to masce 255.255.255.0, czyli prefiksowi /24.
Skoro na hosty przypada 8 bitów, to liczba wszystkich kombinacji w tej części wynosi:
2^8 = 256 adresów.
Nie wszystkie te adresy można jednak przypisać urządzeniom. Dwa mają szczególne znaczenie w IPv4:
- Adres sieci – gdy wszystkie bity hosta są równe 0 (np. 192.168.1.0).
- Adres rozgłoszeniowy (broadcast) – gdy wszystkie bity hosta są równe 1 (np. 192.168.1.255).
Dlatego liczba użytecznych adresów hostów w jednej sieci klasy C (bez dzielenia na podsieci) to:
256 − 2 = 254.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 255 – typowy błąd polega na odjęciu tylko adresu sieci albo na potraktowaniu broadcastu jako zwykłego hosta.
- 510 i 512 – takie wartości wynikają zwykle z pomylenia liczby bitów hosta lub z intuicji "dwa razy więcej", co nie pasuje do /24. W /24 nie ma 9 bitów hosta, więc nie ma 512 kombinacji.
W praktyce często stosuje się CIDR i subnetting, ale umiejętność policzenia hostów dla /24 jest fundamentem dalszych obliczeń i planowania sieci LAN.
