MBR (Master Boot Record) to starszy schemat partycjonowania dysku, w którym informacje o partycjach są przechowywane w tablicy partycji umieszczonej w pierwszym sektorze dysku. Kluczowym ograniczeniem MBR jest liczba wpisów w tej tablicy: przewidziano miejsce na cztery wpisy. Każdy taki wpis może opisywać partycję podstawową, więc bez dodatkowych mechanizmów maksymalnie utworzysz 4 partycje podstawowe.
W praktyce, aby obejść ograniczenie czterech partycji podstawowych, stosuje się partycję rozszerzoną. Wtedy typowy układ to 3 partycje podstawowe + 1 partycja rozszerzona. Partycja rozszerzona nie jest kolejną "piątą" partycją podstawową; to specjalny kontener, w którym tworzy się woluminy logiczne. Dzięki temu można mieć więcej niż cztery woluminy, ale nadal nie więcej niż cztery partycje podstawowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości takie jak "8", "24" czy "26" mogą kojarzyć się z innymi limitami spotykanymi w informatyce albo z możliwościami GPT, ale nie wynikają z konstrukcji MBR. W MBR ograniczenie wynika bezpośrednio z liczby wpisów w tablicy partycji, więc zwiększenie liczby partycji podstawowych ponad 4 nie jest możliwe bez zmiany stylu partycjonowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pada wprost "MBR" i "partycje podstawowe", zapamiętaj skojarzenie: MBR = 4 podstawowe. Jeśli pytanie dotyczy większej liczby partycji, zwykle chodzi o partycję rozszerzoną (woluminy logiczne) albo o GPT.
