W klasycznym (historycznym) podziale IPv4 na klasy, sieć klasy C ma domyślną maskę 255.255.255.0, czyli prefiks /24. Oznacza to, że 24 bity identyfikują sieć, a 8 bitów pozostaje na identyfikację hostów w tej podsieci.
Liczba wszystkich możliwych kombinacji dla 8 bitów to 2^8 = 256. Jednak w typowej podsieci IPv4 dwa adresy mają znaczenie specjalne i nie są przydzielane urządzeniom końcowym:
- adres sieci (wszystkie bity hosta ustawione na 0) – identyfikuje całą podsieć,
- adres rozgłoszeniowy (wszystkie bity hosta ustawione na 1) – służy do wysyłania pakietów do wszystkich hostów w podsieci.
Dlatego liczba użytecznych adresów hostów wynosi: 256 − 2 = 254. Stąd poprawna odpowiedź to "254".
Pozostałe propozycje są błędne, bo wynikają z pomylenia klasy sieci lub rozmiaru podsieci: "126" pasuje do typowego rozumowania dla znacznie większych segmentów z 7 bitami hosta (2^7−2), "65534" odpowiada sytuacji z 16 bitami hosta (2^16−2, czyli skala jak dla /16), a "2024" nie jest typową wartością z potęg dwójki i zwykle wskazuje na strzał bez oparcia w masce/prefiksie.
Warto też pamiętać, że w nowoczesnej praktyce odchodzi się od nazewnictwa klas (A/B/C) na rzecz CIDR i operowania prefiksem, np. /24, /25 itd. Mimo to reguła liczenia liczby hostów w podsieci pozostaje taka sama: 2^(liczba bitów hosta) − 2 (w typowych sieciach z broadcastem).
