W zadaniu należy oprzeć się wyłącznie na załączonym fragmencie rozporządzenia oraz na treści recepty. Kluczowe są dwa kroki: rozpoznanie rodzaju leku i sprawdzenie, czy ilość mieści się w limicie dla jednej opłaty.
1) Jaka to jest forma i ile jednostek leku wydaje apteka?
Na recepcie znajduje się zapis M.f. pulv. D.t.d. No 20. Oznacza to, że należy sporządzić proszki dzielone (pulv.) i wydać 20 takich dawek (No 20). W praktyce "No" jest informacją o liczbie porcji leku, a nie o masie czy cenie.
2) Jaka opłata ryczałtowa ma zastosowanie?
W przytoczonym przepisie jest wskazane, że opłata ryczałtowa za lek recepturowy wynosi 5 zł. To jest stawka, którą należy zastosować, o ile dana recepta mieści się w warunkach naliczenia jednej opłaty.
3) Sprawdzenie limitu ilościowego
W kolejnym fragmencie podano limity dla postaci leku objętych jedną opłatą ryczałtową; dla proszków dzielonych limit wynosi do 20 sztuk. Ponieważ recepta opiewa dokładnie na 20 proszków, spełnia warunek graniczny (≤ 20).
Wniosek
Skoro jest to lek recepturowy w postaci proszków dzielonych, a ilość wynosi 20 sztuk, pacjent płaci jedną opłatę ryczałtową, czyli 5 zł.
Dlaczego pozostałe kwoty są niepoprawne?
- 10 zł i 15 zł sugerują błędne założenie, że ryczałt mnoży się przez liczbę proszków albo że należy "zaokrąglać" opłatę do wyższych wartości.
- 20 zł to typowy skutek zakotwiczenia na liczbie "20" z recepty (No 20) i potraktowania jej jako ceny lub liczby opłat, zamiast jako liczby dawek leku.
Na egzaminie najbezpieczniej jest zawsze: (1) odczytać postać leku z recepty, (2) znaleźć właściwy paragraf o stawce, (3) porównać ilość z limitem "jednej opłaty".
