Pojęcie partycji podstawowej jest klasycznie związane ze schematem partycjonowania MBR (Master Boot Record). W MBR w pierwszym sektorze dysku znajduje się m.in. tablica partycji, która ma z góry określoną liczbę pozycji (wpisów). Każdy wpis może opisywać jedną partycję podstawową, dlatego w MBR da się zdefiniować maksymalnie 4 partycje podstawowe.
To ograniczenie nie oznacza, że na takim dysku nie można mieć więcej "podziałów" na dane. Typowym rozwiązaniem jest utworzenie układu: do 3 partycji podstawowych oraz 1 partycji rozszerzonej. Partycja rozszerzona działa jak "kontener", w którym można tworzyć wiele partycji logicznych (kolejne woluminy widoczne dla systemu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "8" i "16" – takie liczby nie wynikają z konstrukcji MBR. Limit dotyczy liczby wpisów na partycje podstawowe (cztery), a nie "umownego" progu zależnego od systemu.
- "nie ma ograniczeń" – to może kojarzyć się z GPT, gdzie praktycznie spotyka się znacznie wyższe limity liczby partycji. Jednak w pytaniu użyto terminu "partycje podstawowe", który w praktyce egzaminacyjnej odnosi się do MBR, a tam limit 4 jest kluczową cechą.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się wyrażenie "partycja podstawowa", zazwyczaj chodzi o MBR i odpowiedź 4. Jeśli mowa o GPT, częściej pada pytanie o "liczbę partycji" bez rozróżniania na podstawowe/logiczne.
