Pytanie dotyczy doboru minimalnej liczby żył przewodów w dwóch odcinkach instalacji (oznaczonych X oraz Y) tak, aby po wykonaniu instalacji możliwe było niezależne sterowanie dwoma punktami oświetleniowymi przy użyciu łącznie czterech łączników. W praktyce oznacza to układ sterowania wielomiejscowego (typowo realizowany jako kombinacja połączeń schodowych i krzyżowych), w którym między łącznikami prowadzi się nie tylko zasilanie, ale też przewody przełączane (korespondencyjne).
W takim układzie liczba żył w danym odcinku nie wynika wyłącznie z tego, że "jest kilka łączników", lecz z tego, jakie przewody muszą przejść przez dany fragment trasy:
- przewód (lub żyła) doprowadzająca zasilanie do odpowiednich łączników/obwodów,
- żyły korespondencyjne pomiędzy łącznikami, które przenoszą sygnał przełączany,
- w zależności od rozwiązania – żyły wspólne dla zasilania opraw (np. powrót fazy do punktu świetlnego),
- żyły związane z przewodami N i PE, jeśli w danym miejscu są prowadzone wspólnie w tym samym przewodzie/wiązce.
Odpowiedź "X – 4 żyły, Y – 5 żył" jest poprawna, ponieważ w odcinku X schemat wymaga poprowadzenia minimalnego zestawu żył wystarczającego do przeniesienia zasilania i przełączanych torów dla sterowania, natomiast w odcinku Y dochodzi dodatkowy tor/połączenie wynikające z rozgałęzienia i konieczności zachowania niezależności sterowania dla drugiego punktu świetlnego. Innymi słowy: odcinek Y musi "unieść" więcej połączeń funkcjonalnych niż X, dlatego wymaga o jedną żyłę więcej.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- Wariant z mniejszą liczbą żył w Y nie zapewnia wszystkich wymaganych połączeń (zwykle brakuje jednej żyły dla dodatkowego toru sterowania lub połączenia między łącznikami), co uniemożliwia niezależne sterowanie obu opraw.
- Warianty z większą liczbą żył w X lub Y nie są "minimalne" – mogą działać, ale nie spełniają warunku minimalizacji liczby żył, który jest kluczowy w treści pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz, ile funkcjonalnych połączeń musi przejść przez dany odcinek (zasilanie, korespondencje, powroty), a dopiero potem zamień to na liczbę żył. Nie zakładaj symetrii X i Y – w schematach często jeden fragment obejmuje dodatkowe rozgałęzienie.
