W praktyce drukarskiej przebieg podłoża drukowego to pojedyncze przejście materiału przez proces w celu naniesienia kolejnej części obrazu (np. kolejnej warstwy, koloru lub odrębnego elementu grafiki). W druku termosublimacyjnym efekt końcowy na podłożu zależy od tego, ile niezależnych etapów nanoszenia trzeba wykonać, aby uzyskać wygląd przedstawiony na rysunku.
Odpowiedź "2 przebiegi." jest poprawna, gdy obraz docelowy wymaga dwóch oddzielnych nałożeń (np. dwóch warstw/kolorów wykonywanych w osobnych przejściach albo dwóch etapów, które muszą się do siebie dopasować). W takim planowaniu kluczowe jest także pasowanie (rejestracja), bo przy kolejnym przebiegu elementy obrazu muszą trafić w to samo miejsce.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "1 przebieg." nie wystarczy, jeśli efekt na rysunku wskazuje na konieczność dołożenia drugiej, odrębnej warstwy/etapu. To typowy błąd uproszczenia: zakłada się, że wszystko da się wykonać "za jednym razem".
- "3 przebiegi." oznaczałoby, że występuje jeszcze trzeci, niezależny etap nanoszenia (dodatkowy kolor/warstwa/element). Jeśli rysunek tego nie wymaga, taki plan jest niepotrzebny i zwiększa czas oraz ryzyko rozpasowania.
- "4 przebiegi." bywa mylone z liczbą barw procesowych, ale liczba przebiegów wynika z technologii wykonania konkretnego efektu, a nie z samego skojarzenia z CMYK. Bez przesłanek na rysunku cztery przejścia są nadmiarowe.
Wskazówka egzaminacyjna: patrz na rysunek jak na "sumę nałożeń". Jeżeli da się logicznie wydzielić dwa niezależne etapy/warstwy, planuje się dwa przebiegi; jeśli widać tylko jeden jednolity etap – wtedy jeden. Unikaj automatycznego dobierania 3 lub 4 tylko dlatego, że brzmi "technicznie".
