W okablowaniu strukturalnym punkty dystrybucyjne (rozdzielcze) są elementami, w których zbiegają się kable z określonego obszaru instalacji. W praktyce są to miejsca instalacji szaf dystrybucyjnych (RACK) z osprzętem, np. panelami krosowymi i przełącznikami.
Zgodnie z podejściem opisanym w PN-EN 50174 liczba punktów dystrybucyjnych w budynku jest powiązana przede wszystkim z liczbą kondygnacji: typowo zakłada się jeden kondygnacyjny punkt dystrybucyjny na każde piętro. W budynku 3‑kondygnacyjnym daje to wprost 3 punkty rozdzielcze.
Podana w pytaniu powierzchnia (ok. 800 m2 na kondygnację) jest informacją, która może kojarzyć się z zasadami doboru liczby punktów abonenckich (gniazd/portów dla użytkowników). To jednak inny poziom projektowania: powierzchnia może wpływać na to, ile stanowisk/gniazd trzeba przewidzieć, ale nie zmienia podstawowej reguły lokalizacji punktów dystrybucyjnych na kondygnacjach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "2" i "1" pomijają fakt, że w standardowym podejściu każdy poziom budynku powinien mieć własny punkt dystrybucyjny. Takie zaniżenie zwykle wynika z mylenia punktów dystrybucyjnych z centralą budynku lub z założenia, że "da się obsłużyć wszystko z jednego miejsca".
- "4" sugeruje dodatkowy punkt bez przesłanki w treści pytania. Dodatkowe punkty dystrybucyjne mogą wynikać z wyjątkowych uwarunkowań (np. nietypowy układ, rozproszone strefy), ale nie z samego faktu trzech kondygnacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawia się liczba pięter i pytanie dotyczy punktów dystrybucyjnych, najpierw sprawdź, czy nie obowiązuje prosta zasada "kondygnacja = punkt dystrybucyjny", a dopiero potem analizuj parametry typu metraż.
