Pył węglowy jest palny i w sprzyjających warunkach może tworzyć mieszaninę wybuchową. W rejonach, gdzie dodatkowo występuje metan (pola metanowe), ryzyko zapłonu i rozprzestrzenienia wybuchu rośnie, dlatego wymagania zabezpieczenia przy robotach strzałowych są bardziej rygorystyczne.
Opylanie pyłem kamiennym polega na pokryciu przodka i strefy przyprzodkowej pyłem niepalnym. Taki pył "rozcieńcza" pył węglowy, zmniejsza jego zdolność do zapłonu oraz ogranicza możliwość propagacji wybuchu. W praktyce oznacza to konieczność zastosowania odpowiedniej, minimalnej ilości pyłu na każdy wykonywany otwór strzałowy.
Właściwa odpowiedź to "3 kg", ponieważ dla pól metanowych wskazana jest ilość 3 kg pyłu kamiennego na jeden otwór strzałowy przy opylaniu przodka i strefy przyprzodkowej. Odpowiedź "2 kg" odpowiada innym warunkom (mniej zagrożonym) i w polach metanowych będzie zaniżeniem. Odpowiedź "5 kg" nie jest wartością normatywną w przywołanym wymaganiu — wybór takiej liczby zwykle wynika z intuicyjnego "dania zapasu", ale na egzaminie liczy się wartość określona przepisem. Odpowiedź "10 kg" jest związana z odrębną, szczególną sytuacją (gdy otwory są odpalane pojedynczo), więc nie powinna być przenoszona na standardowy przypadek pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw identyfikuj warunek brzegowy w treści (tu: pola metanowe oraz "na każdy otwór strzałowy"), a dopiero potem dobieraj właściwą wartość liczbową. Najczęstszy błąd to automatyczne wybieranie 2 kg przez skojarzenie z opylaniem w ogólności.
