Nagranie wykonane techniką binauralną ma na celu odtworzenie wrażenia przestrzeni w taki sposób, aby słuchacz, korzystając ze słuchawek, odbierał różnice między uchem lewym i prawym podobnie jak w realnym świecie. Z tego powodu w praktyce produkcyjnej binaural jest najczęściej utrwalany jako sygnał dwukanałowy (lewy/prawy).
W kontekście montażu w DAW "ile ścieżek przygotować" oznacza zwykle, ile niezależnych kanałów materiału źródłowego trzeba poprawnie zaimportować i utrzymać w projekcie. Dla typowego zapisu binauralnego są to 2 ścieżki, bo cały materiał mieści się w parze L/R.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- 4 ścieżki może kojarzyć się z podwójnym stereo lub nagraniem z kilku par mikrofonów, ale nie jest to standardowa postać binauralu jako formatu docelowego.
- 6 ścieżek bywa kojarzone z 5.1 (6 kanałów), jednak to format kina domowego/wielokanałowy, a nie zapis binauralny.
- 8 ścieżek może kojarzyć się z 7.1 lub rozbudowanym nagraniem wielośladowym. "Przestrzenność" nie oznacza automatycznie większej liczby kanałów w pliku binauralnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pada "binauralne" i nie ma dodatkowych warunków o miksie wielokanałowym, myśl o dwóch kanałach (L/R) oraz o odsłuchu słuchawkowym. Format wielokanałowy i ambisonika to osobne zagadnienia, które mogą wymagać większej liczby ścieżek, ale muszą być wprost wskazane w pytaniu.
