Separacja barwna polega na rozdzieleniu obrazu wielobarwnego na osobne składowe, z których każda przenosi informację o jednej farbie drukarskiej. W druku offsetowym najczęściej jest to zestaw CMYK: cyan, magenta, yellow oraz key (czarny). Dlatego przy druku procesowym przygotowuje się tyle separacji, ile używa się farb.
Zapis 4+0 jest notacją stron arkusza: pierwsza wartość dotyczy awersu, a druga rewersu. Oznacza to cztery farby po jednej stronie i brak zadruku po drugiej stronie. W konsekwencji wymagane są cztery separacje, odpowiadające czterem kanałom CMYK.
Technologia CtF (Computer to Film) opisuje sposób wykonania materiału pośredniego: naświetla się oddzielne filmy dla każdej składowej, a dopiero z filmów wykonuje formy drukowe. To, czy pracuje się w CtF czy CtP, nie zmienia samej zasady: liczba separacji wynika z kolorystyki, a nie z metody naświetlania.
- Odpowiedź "Jedną separację." jest błędna, bo 4+0 nie oznacza jednego koloru, tylko cztery farby procesowe po stronie awersu.
- Odpowiedź "Pięć separacji." jest typowym skutkiem błędnego "doliczania" dodatkowego kanału; w standardowym 4+0 CMYK nie ma piątej farby.
- Odpowiedź "Osiem separacji." pasowałaby raczej do sytuacji 4+4 (cztery kolory na awersie i cztery na rewersie), a nie do 4+0.
W praktyce oznacza to: w CtF przygotujesz 4 filmy, a w CtP przygotowałbyś 4 płyty — zawsze po jednej na każdą separację CMYK.
