Najpierw trzeba obliczyć powierzchnię podłogi ułożonej na gruncie. Pomieszczenie ma kształt prostokąta, więc stosujemy wzór na pole: P = a × b.
Dane: a = 10,00 m, b = 5,00 m.
Obliczenie: 10,00 × 5,00 = 50,00 m².
Kolejny krok to przeliczenie pola podłogi na ilość materiału izolacyjnego. W treści podano, że zużycie płyt styropianowych na 1 m² powierzchni wynosi 1,05 m². Oznacza to, że na każdy 1 m² podłogi trzeba przewidzieć 1,05 m² styropianu (czyli uwzględniono narzut/straty wbudowania w postaci mnożnika).
Zapotrzebowanie liczymy przez mnożenie:
50,00 m² × 1,05 = 52,50 m².
Odpowiedź "50,00 m²" jest typową pułapką: to samo pole pomieszczenia, ale bez uwzględnienia podanego zużycia 1,05. Odpowiedzi "15,75 m²" i "10,50 m²" nie wynikają z żadnego poprawnego przeliczenia danych; zwykle są skutkiem błędnego użycia 1,05 (np. mnożenia tylko jednej krawędzi albo mylenia 1,05 z 0,105).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonuj obliczenia w dwóch etapach: (1) obmiar powierzchni, (2) przeliczenie na zapotrzebowanie przez wskaźnik zużycia. Kontrola sensu wyniku: skoro zużycie jest większe niż 1, to wynik musi być większy niż 50,00 m².