W zadaniu wykorzystuje się definicję krotności wymian powietrza (n) – informuje ona, ile razy w ciągu godziny ma zostać wymieniona objętość powietrza zawarta w danym obiekcie. Dlatego strumień objętości powietrza (Q) w jednostkach m3/h liczy się ze wzoru:
Q = n · V
gdzie V to kubatura (objętość) budynku w m3, a n jest w 1/h.
Krok 1. Obliczenie kubatury budynku
V = powierzchnia × wysokość = 190 m2 × 2,6 m = 494,0 m3.
Krok 2. Obliczenie ilości świeżego powietrza na godzinę
Q = 1,2 × 494,0 = 592,8 m3/h.
Wniosek: w ciągu jednej godziny należy dostarczyć 592,8 m3 świeżego powietrza, więc poprawna jest odpowiedź 592,8 m3 (w praktyce rozumiana jako m3/h).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 193,8 m3 – wynik może pochodzić z pominięcia części danych albo z błędnego przeliczenia wysokości; nie odpowiada zależności Q = n·V dla podanych wartości.
- 495,2 m3 – wartość jest zbliżona do samej kubatury (ok. 494 m3), co sugeruje typowy błąd: zatrzymanie się na obliczeniu V bez przemnożenia przez krotność wymian.
- 87,7 m3 – zbyt mały wynik; zwykle jest efektem pomyłki w zapisie dziesiętnym lub podzielenia zamiast mnożenia.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj jednostki. Jeśli n jest "na godzinę" (1/h), a V w m3, to Q musi wyjść w m3/h. Taka kontrola wymiarów często pozwala szybko wykryć błąd rachunkowy.
