Zadanie sprawdza umiejętność określania zapotrzebowania materiałowego na elementy złączne w robotach torowych. Złącze szynowe podparte jest rozwiązaniem, w którym miejsce połączenia szyn wymaga dodatkowego podparcia, bo w tym obszarze tor jest bardziej podatny na odkształcenia i koncentrację obciążeń. Łubki pełnią funkcję elementów zapewniających właściwe podparcie i stabilizację złącza w rejonie nakładek łącznikowych.
W praktyce przygotowania materiałów przyjmuje się prostą zasadę obliczeniową: na jedno złącze podparte potrzeba 2 łubków. Skoro do wykonania jest 20 złączy, to liczbę łubków wyznaczamy mnożąc liczbę złączy przez zapotrzebowanie na jedno złącze:
20 złączy × 2 łubki/złącze = 40 łubków.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 20 szt. – to typowy błąd myślenia "1 złącze = 1 łubek". Pomija się fakt, że złącze podparte wymaga więcej niż jednego elementu podpierającego.
- 30 szt. – to wynik "zgadywania" lub przyjęcia niewłaściwego współczynnika. W zadaniu nie ma przesłanek, by stosować 1,5 łubka na złącze; zapotrzebowanie musi być liczbą całkowitą zgodną z konstrukcją.
- 10 szt. – to najczęściej skutek podzielenia przez 2 zamiast pomnożenia (odwrócenie działania) albo błędnego przekonania, że łubki liczy się "na pary złączy".
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach materiałowych najpierw ustal normę na 1 sztukę robót (tu: 2 łubki na złącze), dopiero potem wykonaj działanie i sprawdź, czy wynik ma sens (czy jest całkowity i proporcjonalny do liczby złączy).
