W poligrafii impozycja oznacza takie rozmieszczenie użytków na arkuszu, aby maksymalnie wykorzystać powierzchnię, a jednocześnie zachować wymagania technologiczne (np. miejsce na chwyt, marginesy, pasery, odstępy między użytkami i ewentualne spady).
Format B1 jest znormalizowany wg ISO 216 i ma wymiary 707×1000 mm. Ulotka ma wymiar 200×300 mm. Aby policzyć liczbę użytków, wykonuje się dzielenie całkowite (interesują nas tylko pełne użytki):
- 707 mm ÷ 200 mm = 3 (zostaje reszta, która nie wystarcza na kolejny pełny użytek),
- 1000 mm ÷ 300 mm = 3 (również zostaje reszta).
Łącznie daje to 3×3 = 9 ulotek na arkuszu B1.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? "6 ulotek" odpowiada zbyt zachowawczemu ułożeniu (np. 3×2) i nie wykorzystuje dostępnej powierzchni. "12 ulotek" sugeruje układ 4×3 lub 3×4, ale 707 mm nie pozwala na 4 użytki po 200 mm, a 1000 mm nie pozwala na 4 użytki po 300 mm. "16 ulotek" wymagałoby siatki 4×4, co jest niemożliwe przy tych wymiarach.
Typowy błąd na egzaminie polega na liczeniu układu w innej orientacji bez uwzględnienia ograniczeń produkcyjnych (chwyt/marginesy), co może prowadzić do zawyżenia wyniku. W zadaniu pytanie dotyczy ekonomicznej impozycji, czyli realnie wykonalnego, optymalnego rozkładu.
