Wartości korekcyjne (offsety narzędzia) w CNC służą do kompensowania różnic wynikających z geometrii narzędzia i sposobu jego zamocowania. Dzięki nim program może być pisany "od detalu", a sterowanie uwzględnia rzeczywistą długość (i ewentualnie promień) aktualnie użytego narzędzia.
Dlaczego dla wierteł typowo przyjmuje się jedną wartość korekcyjną?
Wiertło podczas wiercenia wykonuje ruch roboczy głównie wzdłuż osi obrotu, więc krytyczna jest pozycja czoła narzędzia względem punktu odniesienia. To właśnie opisuje korekcja długości. Operator mierzy długość narzędzia i wpisuje ją do tablicy offsetów; następnie w programie aktywuje się tę korekcję, aby sterowanie automatycznie skompensowało oś Z.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Dwie." – często kojarzy się z narzędziami, dla których używa się zarówno długości, jak i promienia/średnicy (np. frezy). Przy wiertle promień nie pełni zwykle roli korekcji toru narzędzia w taki sposób jak w frezowaniu konturów.
- "Trzy." – to typowe nieporozumienie wynikające z mieszania "korekcji" z innymi polami w bibliotece narzędzi (np. dane technologiczne, limity zużycia, oprawka). Te pola mogą istnieć w sterowaniu, ale nie są klasycznymi wartościami korekcyjnymi narzędzia.
- "Cztery." – podobnie jak wyżej: w rozbudowanych systemach mogą wystąpić dodatkowe parametry (np. związane z 5 osiami), jednak nie oznacza to, że standardowo wiertło ma cztery korekcje w sensie podstawowych offsetów używanych w programowaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy wiertła, w pierwszej kolejności myśl o korekcji długości. Korekcja promienia/średnicy jest typowa dla narzędzi, które obrabiają bokiem i wymagają kompensacji toru (np. frezy przy konturach).
