Podczas instalowania nowej maszyny trzeba zaplanować stanowisko operatora tak, aby spełniało minimalne wymagania dla pomieszczeń stałej pracy (czyli takich, w których praca wykonywana jest przez znaczną część dnia). Jednym z podstawowych wymagań jest zapewnienie pracownikowi odpowiedniej wolnej powierzchni.
Wolna powierzchnia to obszar podłogi, który nie jest zajęty przez maszyny, urządzenia, regały ani inne elementy wyposażenia. Jest to przestrzeń "netto" pozostawiona do swobodnego przebywania i wykonywania czynności przez pracownika. Z tego powodu nie można jej utożsamiać z całkowitą powierzchnią hali ani z powierzchnią "wokół maszyny" wynikającą wyłącznie z gabarytów urządzenia.
Wymóg "Przynajmniej 2 m2" jest poprawny, ponieważ określa minimalną wolną powierzchnię przypadającą na jednego pracownika jednocześnie zatrudnionego w danym pomieszczeniu. W praktyce, gdy przy maszynie pracuje więcej niż jedna osoba, należy zapewnić odpowiednią wolną powierzchnię dla każdej z nich (nie jest to "wspólna" jedna strefa).
- Odpowiedź "Powyżej 4 m2" jest nieprawidłowa, bo nie stanowi wymaganego minimum wynikającego z przepisów; to wartość wyższa, ale nie jest podstawowym progiem, o który pyta zadanie.
- Odpowiedź "Do 1 m2" jest nieprawidłowa, ponieważ zaniża wymaganie minimalne i mogłaby prowadzić do zbyt ciasnego, niebezpiecznego stanowiska.
- Odpowiedź "Maksymalnie 4 m2" jest nieprawidłowa, bo przepisy określają minimum, a nie limit maksymalny; w praktyce wolnej powierzchni może (i często powinna) być więcej.
Warto też pamiętać o powiązanych wymaganiach: przy planowaniu stanowiska oprócz wolnej powierzchni uwzględnia się gabaryty maszyny, strefy obsługi/konserwacji, drogi komunikacyjne oraz inne parametry pomieszczenia (np. wymogi dotyczące kubatury na pracownika). Na egzaminie najczęstszą pułapką jest pomylenie "wolnej powierzchni" z powierzchnią całkowitą lub ze strefą bezpieczeństwa maszyny.
