Miąższość tarcicy w tym zadaniu to po prostu objętość całkowita 300 jednakowych sztuk. Każdą sztukę można traktować jak prostopadłościan, więc objętość jednej deski oblicza się ze wzoru:
V = a × b × c, gdzie a – grubość, b – szerokość, c – długość (wszystko w metrach).
Krok 1. Zamiana jednostek
Grubość: 25 mm = 25/1000 m = 0,025 m.
Szerokość: 80 mm = 80/1000 m = 0,08 m.
Długość jest już w metrach: 4 m.
Krok 2. Objętość jednej sztuki
V1 = 0,025 × 0,08 × 4 = 0,008 m3.
Krok 3. Objętość 300 sztuk
V = 300 × 0,008 = 2,4 m3, czyli zapisane z trzema miejscami po przecinku: 2,400 m3.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- 1,800 m3 zwykle wynika z pomyłki w jednym z wymiarów (np. zaniżenia szerokości lub grubości) albo z błędnego mnożenia przez 300.
- 1,400 m3 sugeruje jeszcze większe zaniżenie, często spotykane, gdy ktoś przypadkowo pomija część długości lub myli 4 m z inną wartością w obliczeniach pośrednich.
- 2,800 m3 to typowy skutek zawyżenia wymiaru (np. błędna zamiana 25 mm na 0,028 m lub inna pomyłka w przeliczeniu mm→m) albo błędu rachunkowego w mnożeniu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj konwersje mm→m i policz najpierw objętość jednej sztuki. Wynik jednostkowy (tu 0,008 m3) pozwala szybko wychwycić nielogiczne odpowiedzi przy większej liczbie sztuk.