Współczynnik q podany w jednostkach W/m2 oznacza jednostkowe zapotrzebowanie mocy cieplnej przypadające na 1 m2 powierzchni. Jeśli znamy powierzchnię pomieszczenia, to całkowitą wymaganą moc (zapotrzebowanie na ciepło wyrażone jako moc) obliczamy przez proste przemnożenie:
Q = q · A, gdzie A to pole powierzchni.
1) Pole podłogi (prostokąt):
A = 5 m · 6 m = 30 m2
2) Obliczenie zapotrzebowania mocy:
Q = 50 W/m2 · 30 m2 = 1 500 W
Kontrola jednostek jest dobrą metodą sprawdzenia: W/m2 pomnożone przez m2 daje W, więc wynik powinien być w watach.
Dlaczego pozostałe wyniki nie pasują?
- 250 W i 150 W są zbyt małe jak na 30 m2 przy 50 W/m2; takie wartości często biorą się z błędu polegającego na pomnożeniu tylko jednego wymiaru przez q (np. 5×50) albo na pomyleniu działań.
- 3 000 W to dokładnie dwukrotność poprawnego wyniku; zwykle wynika to z przypadkowego podwojenia pola (np. policzenia 60 m2) albo dodania wymiarów zamiast ich pomnożenia.
W praktyce zawodowej takie uproszczone liczenie bywa używane do szybkich szacunków, ale w projektowaniu rzeczywistym q zależy m.in. od izolacyjności, temperatur obliczeniowych i wentylacji. Na egzaminie, gdy q jest podane, kluczowe jest poprawne policzenie pola i konsekwentne użycie jednostek.
