W obmiarze robót betoniarskich objętość elementu o stałym przekroju (takiego jak typowa ława fundamentowa o niezmiennym kształcie na długości) oblicza się ze wzoru:
V = A · L, gdzie A to pole przekroju poprzecznego, a L to długość elementu.
W tym zadaniu kluczowe są dwa kroki:
- Odczytanie z rysunku wymiarów przekroju i poprawne policzenie pola A (np. jako prostokąt, suma prostokątów lub figura złożona – zależnie od tego, co pokazuje rysunek).
- Pomnożenie przez długość 8 m dla jednej ławy, a następnie uwzględnienie dwóch ław, czyli pomnożenie objętości jednej ławy przez 2.
Odpowiedź "4,480 m3" jest zgodna z logiką obliczeń: po wyznaczeniu pola przekroju z rysunku i przemnożeniu przez 8 m otrzymuje się objętość jednej ławy, a następnie podwaja wynik dla dwóch elementów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "2,240 m3" typowo wynika z nieuwzględnienia faktu, że są dwie ławy (to wartość odpowiadająca jednej ławie).
- "22 400 m3" oraz "44 800 m3" są nielogicznie duże dla dwóch ław o długości 8 m i zwykle świadczą o błędzie jednostek (np. podstawienie centymetrów jako metrów) albo o przesunięciu przecinka podczas obliczeń.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu wyniku zawsze zrób szybki test sensowności: ławy fundamentowe mają zwykle objętości rzędu pojedynczych–kilkunastu m3 dla typowych domów, a nie dziesiątek tysięcy m3. Taki "sanity check" często pozwala wyłapać błąd skali lub jednostek.
