KWALIFIKACJA GIW13 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 34.
Ile wynosi łączny koszt wiercenia otworu kierunkowego z odcinkiem horyzontalnym i wykonanym dodatkowo otworem pilotowym.
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z operacjami wiertniczymi, co sugeruje kontekst zawodowy związany z techniką
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby uzyskać łączny koszt wiercenia, należy zsumować koszty wszystkich etapów składających się na kompletną realizację: wiercenie i zarurowanie odcinka pionowego (1 059 000 $), wykonanie i likwidację otworu pilotowego (212 000 $) oraz wiercenie odcinka kierunkowego z horyzontalnym (390 000 $). Suma daje 1 661 000 $.

Pełne wyjaśnienie:

Łączny koszt przedsięwzięcia oblicza się przez zsumowanie kosztów wszystkich operacji, które razem składają się na wykonanie otworu kierunkowego z odcinkiem horyzontalnym oraz dodatkowego otworu pilotowego. W przedstawionych danych wyróżniono trzy etapy, z których każdy generuje osobny koszt.

Po pierwsze uwzględnia się wiercenie otworu i jego zarurowanie kolejnymi kolumnami rur okładzinowych. To etap bazowy, bez którego nie da się bezpiecznie przejść do dalszych prac trajektorii. Jego koszt wynosi 1 059 000 $.

Po drugie dolicza się odwiercenie odcinka otworu pilotowego i jego likwidację. Otwór pilotowy wykonuje się m.in. w celu weryfikacji warunków i parametrów przed właściwym wierceniem docelowym. Koszt tego etapu to 212 000 $.

Po trzecie uwzględnia się wiercenie odcinka otworu kierunkowego ze 120 m odcinkiem horyzontalnym. To zasadnicza część trajektorii kierunkowo‑horyzontalnej, a jej koszt wynosi 390 000 $.

Obliczenie: 1 059 000 $ + 212 000 $ + 390 000 $ = 1 661 000 $.

Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne? Zaniżona kwota 166 100 $ wskazuje na błąd rzędu wielkości (np. zgubienie zera lub błędny zapis tysięcy). Zawyżone kwoty 16 610 000 $ i 16 611 000 $ sugerują pomylenie miejsca separatorów tysięcy lub dopisanie dodatkowego zera w każdym składniku. W praktyce kosztorysowej kluczowe jest sprawdzenie, czy wynik ma sens względem sumowanych pozycji oraz czy nie pominięto etapu przygotowawczego (odcinek pionowy i zarurowanie), który jest konieczny do realizacji dalszych operacji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Trzeba dodać koszty wszystkich operacji, które w tabeli składają się na cały zakres prac. W tym typie zadania zwykle są to: etap bazowy (wiercenie i zarurowanie), etap dodatkowy (otwór pilotowy) oraz etap docelowy (odcinek kierunkowo‑horyzontalny). Wynik to suma tych wartości.
Otwór pilotowy to mniejszy otwór wykonywany przed otworem zasadniczym. Służy do weryfikacji warunków geologicznych i parametrów złoża oraz ograniczenia ryzyka przy planowaniu trajektorii. W kosztorysie należy uwzględnić zarówno jego odwiercenie, jak i likwidację, jeśli jest wskazana w danych.
Odcinek kierunkowo‑horyzontalny nie powstaje "od zera" – wymaga przygotowania otworu od powierzchni, stabilizacji i zabezpieczenia (np. rurami okładzinowymi). Pominięcie etapu pionowego i zarurowania zaniża koszt całej inwestycji, bo jest to część niezbędna do wykonania dalszych operacji.
Najczęstsze to: pominięcie jednej pozycji z tabeli (np. etapu przygotowawczego), pomylenie wierszy operacji, a także błędy w zapisie dużych liczb (zgubienie zera, błędne odczytanie separatorów tysięcy). Pomaga kontrola: czy wynik jest większy od największego składnika i czy odpowiada sumie wszystkich etapów.
Matematycznie to zwykle proste dodawanie, ale element zawodowy polega na tym, by rozpoznać, które etapy są częścią "łącznego kosztu" i nie pominąć operacji koniecznych (np. zarurowania) lub wskazanych jako dodatkowe (np. otwór pilotowy). Dlatego potrzebna jest i uważność, i podstawowe rozumienie procesu.
Wchodzą te pozycje, które razem prowadzą do uzyskania opisanego efektu końcowego w pytaniu. Jeśli pytanie mówi o otworze kierunkowym z odcinkiem horyzontalnym oraz dodatkowym otworze pilotowym, to należy uwzględnić: przygotowanie otworu (odcinek pionowy i zarurowanie), prace pilotowe oraz wiercenie kierunkowo‑horyzontalne.
Pojawia się wtedy, gdy otwór pilotowy ma charakter pomocniczy i po wykonaniu pomiarów lub weryfikacji warunków nie jest utrzymywany jako część finalnej konstrukcji. W zadaniach egzaminacyjnych należy trzymać się danych: jeśli tabela łączy "odwiercenie i likwidację" w jednej pozycji kosztowej, to ta pozycja w całości wchodzi do sumy.
Wykonaj szybki test sensowności: wynik musi być większy od największego pojedynczego kosztu oraz powinien odpowiadać rzędom wielkości składników (miliony, setki tysięcy). Jeśli nagle wychodzą dziesiątki milionów lub setki tysięcy przy składnikach w milionach, to prawie zawsze oznacza błąd odczytu zer lub separatorów.
Najprościej wyrównać zapis "pod siebie" w tysiącach (np. 1 059 000 + 212 000 + 390 000) i dodawać od prawej strony, kontrolując przeniesienia. Można też dodać najpierw setki tysięcy (212 000 + 390 000 = 602 000), a potem doliczyć 1 059 000 = 1 661 000.
W planowaniu i kontroli budżetu robót: przy przygotowaniu programu wierceń, ofertowaniu usług, weryfikacji harmonogramu i kosztów dziennych oraz przy rozliczaniu etapów w raporcie dobowym. Umiejętność łączenia kosztów składowych pozwala szybko ocenić wpływ dodatkowych operacji (np. pilota) na koszt całego otworu.
info

Około 62% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Źródła:

  • Opis ilustracji (tabela kosztów operacji wiertniczych) dołączonej do pytania: trzy pozycje kosztów 1 059 000 $, 212 000 $, 390 000 (analiza obrazu w systemie egzaminacyjnym).
  • Kontekst techniczny dostarczony w zadaniu (opis etapów i wskazanie łącznego kosztu jako sumy trzech operacji).

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z kosztorysowania i planowania prac wiertniczych dla technika wiertnika
  • Przykładowe arkusze egzaminacyjne z zadaniami z odczytu danych z tabel i obliczeń kosztów
  • Notatki/ćwiczenia z arytmetyki praktycznej: dodawanie dużych liczb i kontrola wyniku

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego