W okablowaniu miedzianym typu UTP (skrętka nieekranowana) kategoria przewodu określa parametry transmisyjne toru (m.in. pasmo i dopuszczalne zakłócenia), a w konsekwencji to, jakie aplikacje Ethernet mogą na nim pracować.
Dla przewodu UTP kat.5e typową, powszechnie nauczaną i najczęściej oczekiwaną na egzaminach wartością maksymalnej szybkości transmisji w klasycznym ujęciu sieci LAN jest 1 Gb/s, czyli Gigabit Ethernet (1000BASE-T) przy standardowym podejściu do okablowania strukturalnego.
Dlatego odpowiedź "1 Gb/s" jest poprawna: odpowiada możliwościom kat.5e dla Gigabit Ethernet w typowych instalacjach.
Pozostałe odpowiedzi są błędne w tym kontekście:
- "100 Mb/s" i "10 Mb/s" odnoszą się do starszych wariantów Ethernet (Fast Ethernet oraz Ethernet 10 Mb/s). Kat.5e bez problemu może je obsłużyć, ale nie są to wartości maksymalne.
- "10 Gb/s" (10 Gigabit Ethernet) w praktyce jest kojarzone z wyższymi wymaganiami okablowania miedzianego i nie jest typową, "podręcznikową" maksymalną wartością przypisywaną kat.5e w klasycznych zestawieniach kategorii przewodów do prędkości LAN.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się kat.5e i typowa "maksymalna prędkość LAN", najczęściej sprawdzana jest para: kat.5e → 1 Gb/s. W praktyce rzeczywista prędkość użytkowa będzie niższa (narzuty protokołów), ale w zadaniach egzaminacyjnych chodzi o nominalną prędkość łącza.
