W pytaniu sprawdzana jest znajomość wartości granicznej rezystancji linii telefonicznej mierzonej łącznie z aparatem analogowym. Poprawna odpowiedź to 1 800 Ω, czyli dopuszczalne maksimum dla tak rozumianego pomiaru w zadaniach egzaminacyjnych tego typu.
Dlaczego ma to znaczenie praktyczne? Rezystancja pętli abonenckiej zależy m.in. od długości i przekroju przewodów, jakości połączeń (zaciski, złączki, krosy), stanu żył (korozja, utlenienie), a także od tego, czy pomiar obejmuje elementy instalacji i aparat. Zbyt duża rezystancja w torze może skutkować pogorszeniem warunków pracy usługi (np. większe spadki napięcia w pętli, wrażliwość na dodatkowe opory przejściowe), dlatego w diagnostyce stosuje się wartości graniczne.
Dlaczego pozostałe propozycje nie są właściwe w tym ujęciu?
- "2 000 Ω" i "2 200 Ω" to wartości wyższe od limitu. W zadaniu wymagane jest maksimum, więc odpowiedzi przekraczające dopuszczalny próg nie spełniają warunku.
- "1 600 Ω" jest wartością niższą od maksimum. Może brzmieć "bezpiecznie", ale pytanie nie dotyczy wartości zalecanej ani typowej, tylko maksymalnej dopuszczalnej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie używa sformułowania "maksymalna wartość", łatwo popełnić błąd wybierając liczbę "najbardziej prawdopodobną" zamiast granicznej. Warto ćwiczyć rozróżnienie: maksimum (górna granica) vs wartość typowa (często spotykana) vs wartość minimalna (dolna granica).
