Rezystancja lokalnej pętli abonenckiej dla prądu stałego opisuje, jak "trudny" jest przepływ prądu DC w całym obwodzie abonenckim. Ma to praktyczne znaczenie, bo zbyt duża rezystancja powoduje zbyt duże spadki napięcia i ogranicza prąd dostępny w obwodzie, co może wpływać na działanie zasilania i sygnalizacji po stronie abonenta.
Odpowiedź "1800 Ω wraz z rezystancją urządzenia końcowego" wskazuje, że limit obejmuje cały obwód widziany przez zasilanie, czyli nie tylko samą parę przewodów, ale również wkład rezystancyjny urządzenia końcowego. To ważne rozróżnienie: w praktyce mierzy się/ocenia warunek graniczny jako sumę składowych, a nie wyłącznie "goły kabel".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1800 Ω bez rezystancji urządzenia końcowego" pomija część bilansu. Jeżeli limit jest określony jako wartość łączna, to wyłączenie urządzenia końcowego zmienia znaczenie parametru i prowadzi do innej interpretacji dopuszczalnej długości/rezystancji linii.
- "600 Ω wraz z rezystancją urządzenia końcowego" wprowadza inny próg liczbowy; jest to typowa pułapka pamięciowa (kojarzenie 600 Ω z innymi zagadnieniami telekomunikacyjnymi). W tym pytaniu chodzi o maksymalną rezystancję pętli dla DC, a nie o inne parametry toru.
- "600 Ω bez rezystancji urządzenia końcowego" łączy dwa błędy naraz: niewłaściwy próg oraz pominięcie urządzenia końcowego w bilansie.
Wskazówka egzaminacyjna: czytaj uważnie dopiski "wraz z…" / "bez…". W pytaniach o parametry graniczne często decyduje właśnie to, co dokładnie jest wliczane do mierzonej/porównywanej wartości (linia, złącza, urządzenie, okablowanie wewnętrzne).
