W zadaniu podano trzy wielkości: nasłonecznienie (czyli natężenie promieniowania padającego na 1 m2), powierzchnię kolektora oraz sprawność. Aby obliczyć moc użyteczną (oddawaną po uwzględnieniu strat), stosuje się zależność:
P = E · A · η
- E – nasłonecznienie w W/m2,
- A – powierzchnia czynna w m2,
- η – sprawność jako ułamek (np. 70% = 0,70).
Krok 1: moc promieniowania padającego na kolektor
E · A = 1000 W/m2 · 2 m2 = 2000 W. Jednostki m2 skracają się, więc wynik jest w watach.
Krok 2: uwzględnienie sprawności
P = 2000 W · 0,70 = 1400 W. Tyle wynosi moc użyteczna przy założonych warunkach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 700 W – to typowy skutek błędnego przeliczenia 70% (np. potraktowania danych w niewłaściwej kolejności albo omyłkowego dzielenia przez 2).
- 2000 W – odpowiada mocy padającej na kolektor bez strat; to wynik pominięcia sprawności (η = 1).
- 14000 W – zwykle wynika z potraktowania 70% jako liczby 70 zamiast 0,70 (błąd skali procentowej).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zamieniaj procenty na ułamek przed obliczeniem (np. 70% → 0,70) i sprawdź, czy jednostki końcowe są w W.
