W przekroju poprzecznym rzeki "największa głębokość" oznacza maksymalną odległość pionową między linią zwierciadła wody a linią dna koryta w obrębie tego jednego przekroju (w zadanym kilometrażu 8+20). Nie jest to szerokość rzeki ani rzędna punktu, tylko różnica poziomów.
Aby poprawnie odczytać głębokość:
- najpierw identyfikuje się na rysunku linię zwierciadła wody (poziom wody w przekroju),
- następnie znajduje się najniższy punkt linii dna w całym przekroju (to on daje maksimum głębokości),
- na końcu odczytuje się oba poziomy ze skali pionowej i oblicza różnicę (w metrach).
Odpowiedź "1,45 m" jest właściwa, ponieważ odpowiada odczytanej z rysunku największej różnicy między poziomem wody i najgłębszym miejscem dna w tym przekroju.
Pozostałe wartości są typowymi wynikami błędów interpretacyjnych:
- "1,35 m" może wynikać z odczytu głębokości w punkcie niebędącym minimum dna (np. w innym miejscu przekroju) albo z niedokładnego odczytu skali.
- "2,80 m" zwykle pojawia się, gdy pomyli się skalę (np. zastosuje inną podziałkę niż właściwa skala pionowa) lub błędnie przyjmie poziom odniesienia.
- "4,15 m" jest charakterystyczne dla rażącego błędu: odczytu z niewłaściwej osi, pomylenia jednostek lub potraktowania rzędnej jako głębokości bez liczenia różnicy między wodą a dnem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie brzmi "największa", zawsze porównaj kilka miejsc dna w przekroju i dopiero wtedy wybierz minimum (najniższy punkt). Następnie konsekwentnie korzystaj z tej samej skali pionowej, zwracając uwagę na jednostki.
