W przedmiarowaniu robót malarskich dla ścian wewnętrznych w pierwszym kroku wyznacza się powierzchnię brutto ścian, czyli obwód pomieszczenia w świetle pomnożony przez wysokość.
Z rzutu kuchni odczytujemy wymiary w świetle: 4,00 m oraz 2,75 m (na rysunku podane w cm). Obwód wynosi więc:
Obwód = 2 × (4,00 + 2,75) = 2 × 6,75 = 13,50 m.
Wysokość pomieszczenia to 3,00 m, zatem powierzchnia brutto ścian:
P = 13,50 × 3,00 = 40,50 m2.
Następnie należy rozstrzygnąć, czy i jak uwzględniać otwory. W praktyce kosztorysowej (metoda uproszczona wywodząca się z PN-70/B-02365) otworów okiennych i drzwiowych o powierzchni pojedynczej mniejszej niż 3 m2 nie odlicza się. Uzasadnienie jest praktyczne: malowanie ościeży, nadproży i wnęk takich otworów zwykle "wyrównuje" powierzchnię, której nie potrącono.
W tym zadaniu:
- otwór drzwiowy 0,90 × 2,00 = 1,80 m2,
- otwór okienny 1,20 × 1,50 = 1,80 m2.
Każdy z nich ma powierzchnię < 3 m2, więc nie odejmujemy ich od powierzchni brutto. Informacja, że ościeża i nadproża będą malowane, potwierdza stosowanie tej konwencji i nie oznacza konieczności osobnego doliczania ich pól.
Dlatego poprawny wynik pozostaje równy powierzchni brutto ścian: 40,50 m2.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Wartości typu 13,50 m2 lub 14,74 m2 wskazują na pomylenie pojęć (np. obwód bez przemnożenia przez wysokość albo fragmentaryczne liczenie pól). Wynik 44,22 m2 może wynikać z nieuprawnionego doliczania ościeży/nadproży mimo niepotrącania małych otworów albo z błędnego odczytu wymiarów z rysunku.
