Wskaźnik PUWp (powierzchniowy) służy do oceny intensywności próchnicy w uzębieniu stałym w przeliczeniu na powierzchnie zębów. W PUWp sumuje się trzy składowe: P (powierzchnie z próchnicą), U (powierzchnie usunięte z powodu próchnicy) oraz W (powierzchnie wypełnione).
Kluczowe jest, że w tym wskaźniku nie liczy się "zębów", tylko liczbę zajętych/wypełnionych/usuniętych powierzchni. W uproszczeniu każdy ząb może wnieść maksymalnie 5 powierzchni (np. M, D, O, policzkowa/wargowa oraz językowa/podniebienna), dlatego ząb brakujący w PUWp przyjmuje się jako 5 powierzchni.
Obliczenie z treści zadania:
- 1 ubytek próchnicowy klasy V (przyszyjkowy) → 1 powierzchnia (P=1).
- 1 ubytek próchnicowy MOD → obejmuje 3 powierzchnie: mezjalną, okluzyjną i dystalną (P=3).
- 2 wypełnienia ubytków klasy I → każde dotyczy zasadniczo 1 powierzchni żującej, więc łącznie 2 powierzchnie (W=2).
- Brak 1 zęba → w ujęciu powierzchniowym 5 powierzchni (U=5).
Suma PUWp: 1 + 3 + 2 + 5 = 11, więc poprawna odpowiedź to 11.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 7 zwykle wynika z policzenia braku zęba jako 1 (jak w wskaźniku zębowym) lub z pominięcia części wypełnień.
- 10 to typowy efekt pomyłki w liczeniu MOD jako 2 powierzchni albo nieuwzględnienia jednej z powierzchni wypełnionych.
- 5 odpowiada samemu brakowi zęba (5 powierzchni) i wskazuje na błąd nieuwzględnienia ubytków oraz wypełnień.
Wskazówka egzaminacyjna: przy PUWp zawsze rozpisz każdy opis na "ile powierzchni" wnosi do P, U i W, a dopiero potem zsumuj.
