Podczas robót strzałowych jednym z kluczowych zagrożeń jest rozrzut odłamków skalnych (tzw. flyrock). Dlatego przed odpaleniem wyznacza się strefę zagrożenia wokół miejsca strzału, w której nie mogą przebywać osoby postronne, a praca maszyn i ruch pojazdów muszą być odpowiednio wstrzymane lub kontrolowane.
W pytaniu wskazano konkretny przypadek: roboty strzałowe w otworach krótkich pionowych. Dla tego wariantu jako wymagany zasięg strefy zagrożenia rozrzutem odłamków przyjmuje się 300 m. Ta wartość w praktyce przekłada się na promień, w którym organizuje się zabezpieczenie terenu: posterunki, blokady dróg dojazdowych, sygnalizację, sprawdzenie wycofania ludzi oraz potwierdzenie gotowości do odpalenia.
Odpowiedzi 200 m, 250 m i 150 m są typowymi "pułapkami liczbowymi". Mogą kusić, bo wydają się logiczne (mniejsza liczba dla "krótszych" otworów) albo przypominają wartości spotykane w innych kontekstach organizacji robót. W tym pytaniu nie chodzi jednak o intuicyjne oszacowanie, lecz o znajomość przyjmowanego zasięgu strefy dla tego konkretnego rodzaju robót.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pada precyzyjny typ robót (np. układ i długość otworów), traktuj je jak pytanie o konkretną wartość normatywną/wytyczną, a nie o obliczenia. Ucz się wartości w zestawach wraz z warunkiem ich stosowania, aby ograniczyć mylenie podobnych liczb.
