Zbieżność stożka opisuje, jak szybko zmienia się średnica elementu wzdłuż jego długości. W typowych zadaniach z rysunku technicznego i obliczeń warsztatowych przyjmuje się definicję:
zbieżność = (D − d) / L, gdzie D to większa średnica, d to mniejsza średnica, a L to długość stożka.
Dane: D=50 mm, d=30 mm, L=200 mm.
- Różnica średnic: D−d = 50−30 = 20 mm.
- Podstawienie do wzoru: (D−d)/L = 20/200 = 0,1.
- Zapis w postaci 1:n: 0,1 = 1/10, więc zbieżność wynosi 1:10.
Odpowiedzi 1:20, 1:30 i 1:50 oznaczają odpowiednio 0,05; ok. 0,033; 0,02, czyli stożek znacznie "łagodniejszy" (mniejsza różnica średnic na tej samej długości) niż wynika z danych liczbowych. Innymi słowy: przy długości 200 mm i różnicy średnic 20 mm nie da się uzyskać zbieżności 1:20 ani mniejszej, bo wymagałoby to różnicy średnic 10 mm lub mniej.
Na egzaminie warto uważać na częstą pułapkę: niektóre definicje dotyczą pochylenia tworzącej (zależnego od promienia), co prowadzi do dzielenia przez 2L. W tym zadaniu odpowiedzi są w formie 1:n typowej dla zbieżności, więc stosuje się (D−d)/L i wynik jednoznacznie daje 1:10.
