KWALIFIKACJA BUD14 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 32.
Ilu robotników należy zatrudnić do ułożenia tapety z włókna szklanego na ścianie o powierzchni 652 m2, jeżeli norma wydajności dziennej robotnika wynosi 16,3 m2, a na wykonanie prac przewidziano 10 dni?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obliczamy przerób jednego robotnika: 16,3 m2/dzień × 10 dni = 163 m2. Następnie dzielimy powierzchnię ściany przez przerób jednej osoby: 652 / 163 = 4. Wynik jest liczbą całkowitą, więc potrzeba dokładnie 4 robotników (gdyby wyszedł ułamek, należałoby zaokrąglić w górę).

Pełne wyjaśnienie:

W takich zadaniach chodzi o dobranie liczby pracowników tak, aby w zadanym czasie wykonać określony zakres robót, korzystając z podanej normy wydajności dziennej (ile m2 wykona 1 robotnik w 1 dniu).

Krok 1: przerób 1 robotnika w całym okresie
Skoro 1 robotnik układa dziennie 16,3 m2, to w 10 dni wykona:
16,3 × 10 = 163 m2.

Krok 2: liczba robotników
Do wykonania jest 652 m2. Liczbę potrzebnych osób wyznacza iloraz całej powierzchni i przerobu jednej osoby w 10 dni:
652 / 163 = 4.

Wniosek
Odpowiedź "4 robotników." jest poprawna, bo 4 osoby wykonają łącznie 4 × 163 = 652 m2 w 10 dni, czyli dokładnie tyle, ile wynosi zakres prac.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "8 robotników." oznaczałoby podwojenie wymaganej obsady. Taka brygada wykonałaby 8 × 163 = 1304 m2, czyli znacznie więcej niż 652 m2 (przerost zasobów względem zadania).
  • "2 robotników." dałoby 2 × 163 = 326 m2, więc w 10 dni nie udałoby się zakończyć robót w terminie (zrealizowana byłaby tylko połowa zakresu).
  • "1 robotnika." to tylko 163 m2 w 10 dni, czyli zdecydowanie za mało. Ten wybór często wynika z pomylenia danych lub braku przeliczenia na 10 dni.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w wyniku dzielenia wyjdzie liczba niecałkowita (np. 4,1), w praktyce organizacji robót zwykle przyjmuje się zaokrąglenie w górę, bo nie można zatrudnić ułamka pracownika i trzeba dotrzymać terminu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw policz przerób 1 robotnika w całym czasie: wydajność dzienna × liczba dni. Potem podziel zakres robót przez ten przerób. Jeśli wynik nie jest całkowity, w praktyce planowania zasobów zwykle zaokrągla się go w górę, by dotrzymać terminu.
Bo liczba pracowników jest wielkością dyskretną: nie da się zatrudnić 4,2 osoby. Jeżeli obliczenia dają ułamek, a termin jest sztywny, trzeba przyjąć pełną liczbę osób, która zapewni wykonanie całego zakresu w czasie (czyli najbliższą większą).
Oznacza, że jeden robotnik w jednym dniu pracy jest w stanie wykonać średnio 16,3 m2 danego rodzaju robót (tu: ułożenia tapety z włókna szklanego). To parametr używany do planowania robocizny i terminów w organizacji robót.
Weryfikuj przez obliczenie "w drugą stronę": liczba osób × wydajność dzienna × liczba dni. Wynik powinien być co najmniej równy zakresowi. Jeśli jest dużo większy, zasoby mogą być przewymiarowane; jeśli mniejszy, harmonogram nie zostanie dotrzymany.
Najczęstsze pomyłki to: pominięcie liczby dni, odwrócenie dzielenia (dzielenie wydajności przez zakres), mylenie jednostek m2/dzień i m2, oraz zaokrąglanie "w dół", które na budowie zwykle oznacza ryzyko niedotrzymania terminu.
Zwykle nie, jeśli w treści nie ma o tym informacji. Zadania egzaminacyjne najczęściej zakładają stałą wydajność z normy oraz pełne wykorzystanie dni. W praktyce kierownik robót dodaje rezerwę na warunki organizacyjne, braki materiałów czy kolizje międzybranżowe.
Odwróć schemat: najpierw policz łączną wydajność dzienną brygady: liczba osób × wydajność jednej osoby. Następnie czas = zakres / wydajność brygady. Wynik czasu często zaokrągla się w górę do pełnych dni roboczych.
Normy pozwalają ujednolicić planowanie robocizny: określić potrzebne zasoby, oszacować czas wykonania i porównać warianty organizacyjne. Dzięki nim można też wstępnie policzyć koszty pracy oraz sprawdzić, czy harmonogram jest wykonalny przy danej obsadzie.
Potrzebujesz trzech informacji: zakresu robót (np. powierzchni w m2), wydajności jednostkowej (m2/dzień na osobę) oraz dostępnego czasu (liczby dni). Z tych danych wyznaczasz przerób na okres i dzielisz zakres przez przerób.
Ćwicz krótkie schematy: przerób w czasie, liczba osób, liczba dni, oraz kontrolę wyniku. Zwracaj uwagę na jednostki (m2, m2/dzień) i na zaokrąglenia. Warto robić sprawdzenie przez podstawienie, bo szybko wykrywa pominięty mnożnik.
info

Statystycznie 62% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że obliczamy przerób jednego robotnika: 16,3 m2/dzień × 10 dni = 163 m2.

Źródła:

  • Wikipedia (PL) – "Wydajność pracy": https://pl.wikipedia.org/wiki/Wydajno%C5%9B%C4%87_pracy (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (PL) – "Norma (ekonomia)" (definicja norm i normowania): https://pl.wikipedia.org/wiki/Norma_(ekonomia) (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (PL) – "Zaokrąglanie": https://pl.wikipedia.org/wiki/Zaokr%C4%85glanie (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Podręczniki i materiały szkolne z kosztorysowania robót budowlanych (dział: nakłady robocizny i wydajność)
  • Zbiory zadań z matematyki praktycznej (proporcje, jednostki, zaokrąglenia)
  • Materiały dydaktyczne z organizacji robót budowlanych (planowanie zasobów: ludzie–czas–front robót)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego