Obraz rastrowy (bitmapa) jest zapisany jako siatka pikseli, czyli małych punktów o określonych kolorach. To oznacza, że jego jakość jest silnie związana z rozdzielczością (liczbą pikseli). Gdy taki obraz powiększymy ponad rozdzielczość źródłową, zwykle pojawia się pikselizacja oraz efekt "schodków" na krawędziach (aliasing), bo powiększamy pojedyncze piksele.
Dlatego odpowiedź rastrowy pasuje do ilustracji przedstawiającej obraz z widoczną strukturą pikseli lub typową dla fotografii/plakatów bitmapowych ciągłą tonalnością wynikającą z próbkowania w siatce.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym kontekście?
- Wektorowy – grafika wektorowa opisuje kształty matematycznie (linie, krzywe, wypełnienia). Jej kluczową cechą jest to, że można ją skalować praktycznie bez utraty jakości i bez widocznych pikseli na krawędziach. Jeśli na ilustracji widać degradację krawędzi przy powiększeniu, to typowa przesłanka na rzecz rastra, nie wektora.
- Kreskowy – termin bywa używany dla obrazów czarno-białych (lub o bardzo ograniczonej liczbie kolorów), zbudowanych z wyraźnych linii i bez półtonów. Jeśli ilustracja przedstawia obraz o płynnych przejściach tonalnych lub wielu barwach typowych dla fotografii, jest to znacznie bliższe rastrowi niż grafice kreskowej.
- 3D – odnosi się do grafiki trójwymiarowej (sceny, modele, render). Sama obecność "realistycznego" wyglądu nie przesądza o 3D, bo raster może przedstawiać dowolną treść. Kluczowe jest, czy mamy do czynienia z renderowaną sceną 3D jako typem grafiki, a nie z samym obrazem zapisanym w pikselach.
Wskazówka egzaminacyjna: aby szybko rozpoznać raster, wyobraź sobie mocne powiększenie – jeśli widzisz "kafelkowanie" obrazu na drobne kwadraty (piksele) lub utratę ostrości, to typowy sygnał grafiki rastrowej.
