Określenie typu rampy wynika z kształtu krawędzi przeładunkowej oraz sposobu podstawiania pojazdów. Rampa grzebieniowa ma charakterystyczny, powtarzalny obrys: naprzemienne wypustki i wnęki. Taki układ przypomina "zęby grzebienia" i pozwala tworzyć kilka wyraźnie wydzielonych miejsc dokowych, do których pojazdy podjeżdżają i częściowo "wchodzą" w przestrzeń rampy.
Na schemacie widać właśnie taki rytm: kilka jednakowych wnęk w krawędzi rampy oraz pojazdy ustawione prostopadle do budynku, wjeżdżające w te wnęki. To zestaw cech typowych dla rampy grzebieniowej, dlatego odpowiedź "grzebieniową." jest właściwa.
Pozostałe propozycje nie pasują do widocznych cech:
- "prostą." – sugeruje krawędź w linii prostej, bez wcięć i wypustek; na ilustracji krawędź jest wyraźnie "pofalowana" w regularny sposób.
- "schodkową." – kojarzy się z układem stopniowym (zmiany odsadzeń na różnych głębokościach), a tu wcięcia mają powtarzalną geometrię tworzącą równoległe stanowiska dokowe.
- "zębatą." – choć potocznie mogłaby brzmieć podobnie, nie jest to trafne nazwanie tego układu w kontekście przedstawionego, regularnego "grzebieniowego" obrysu i dokowania pojazdów w wnękach.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z infrastrukturą przeładunkową najpierw oceń obrys rampy (prosty vs z wnękami), a potem ustawienie pojazdu (równolegle vs prostopadle do ściany). Te dwie obserwacje zwykle wystarczają do poprawnej identyfikacji typu rozwiązania.
