Danymi osobowymi są informacje, które pozwalają zidentyfikować osobę fizyczną bezpośrednio (np. jednoznaczny identyfikator) albo pośrednio (po zestawieniu kilku informacji). W tabeli występuje komplet danych kontaktowych: imię, nazwisko i adres e-mail. Taki zestaw zwykle umożliwia wskazanie konkretnej osoby, dlatego stanowi dane osobowe.
Dlaczego odpowiedź prawidłowa jest poprawna?
Bo imię i nazwisko to dane identyfikacyjne, a e-mail jest danym kontaktowym, które w praktyce często jest unikalne dla danej osoby. Już sam fakt, że można nawiązać kontakt z konkretną osobą poprzez e-mail, wskazuje na identyfikowalność.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Brak PESEL" – to typowy błąd myślenia. Numer PESEL jest tylko jednym z możliwych identyfikatorów. Dane osobowe mogą istnieć także bez numerów urzędowych, jeśli inny zestaw informacji pozwala rozpoznać osobę.
- "Tylko Jan Kowalski" – popularność imienia i nazwiska nie przesądza o braku identyfikacji, zwłaszcza gdy pojawia się e-mail. Nawet gdy samo imię i nazwisko byłoby niejednoznaczne, dodatkowa informacja kontaktowa może jednoznaczność przywrócić.
- "Brak danych finansowych" – dane osobowe to nie to samo co dane finansowe. Ochronie podlegają również zwykłe dane identyfikacyjne i kontaktowe, np. w korespondencji biurowej i rejestrach klientów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu widzisz dane, które pozwalają wskazać konkretną osobę lub się z nią skontaktować (np. telefon, e-mail, adres), traktuj je jako dane osobowe i dobieraj odpowiedzi zgodnie z zasadą identyfikowalności.
