Impaktor (w praktyce często w wariancie kaskadowym) jest urządzeniem wykorzystywanym do badania aerozoli inhalacyjnych. Jego zastosowanie wiąże się z tym, że w postaciach wziewnych kluczowe znaczenie ma wielkość i frakcjonowanie cząstek, ponieważ to one wpływają na to, jaka część dawki może osiadać w różnych odcinkach układu oddechowego.
Odpowiedź "aerozoli inhalacyjnych" jest właściwa, bo impaktor służy do oceny parametrów istotnych właśnie dla aerozoli wziewnych (np. rozdzielenia cząstek na frakcje związane z ich zachowaniem aerodynamicznym). To typowy obszar kontroli jakości produktów do inhalacji.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, ponieważ dotyczą postaci leku, które standardowo ocenia się innymi badaniami:
- "czopków" – dla tej postaci charakterystyczne są inne testy jakości (np. związane z właściwościami czopków), a nie frakcjonowanie aerozolu.
- "tabletek dojelitowych" – istotne są badania związane m.in. z uwalnianiem/lekoopornością na środowisko kwaśne, a nie zachowanie cząstek w strumieniu powietrza.
- "peletek" – to postać stała; ocenia się ją metodami właściwymi dla cząstek stałych i ich uwalniania, a nie aparaturą typową dla aerozoli wziewnych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się impaktor, łącz go z tematyką inhalacji i aerozoli, a nie z klasycznymi postaciami stałymi czy doodbytniczymi. To pozwala szybko odrzucić odpowiedzi dotyczące tabletek, peletek i czopków.
