Frankowanie polega na maszynowym naniesieniu na przesyłkę informacji potwierdzających uiszczenie opłaty za nadanie. Oznaczenie wykonywane przez frankownicę (odbitka frankownicza) ma charakter "urzędowy" w sensie obrotu pocztowego: pozwala szybko stwierdzić, że przesyłka została opłacona, a także umożliwia identyfikację podstawowych danych związanych z nadaniem.
Dlatego kluczowe jest, aby pracownik umiał rozpoznać, jak wygląda takie oznaczenie i jakie ma typowe cechy. Jedną z nich jest barwa odbitki: przyjmuje się kolor czerwony, co sprzyja czytelności i odróżnieniu odbitki frankowniczej od pozostałych elementów występujących na kopercie (adres, nadruki reklamowe, etykiety).
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ nie odpowiadają typowej barwie odbitki frankowniczej: kolor zielony lub niebieski może kojarzyć się z innymi rodzajami oznaczeń, pieczęci lub nadruków spotykanych w praktyce biurowej, ale nie jest właściwą cechą standardowej informacji nanoszonej przez frankownicę. Kolor czarny również jest częsty w druku tekstu (np. dane adresowe, wydruki etykiet), jednak nie stanowi typowej barwy odbitki frankowniczej. Na egzaminie warto zwracać uwagę na sformułowanie "nanoszone przez maszynę do frankowania", bo odnosi się do konkretnego rodzaju oznaczenia opłaty, a nie do dowolnego nadruku na przesyłce.
