Instrukcja gospodarowania wodą jest dokumentem eksploatacyjnym dla obiektów hydrotechnicznych (np. zbiorników, jazów, stopni wodnych, polderów). Jej celem jest uporządkowanie zasad prowadzenia gospodarki wodnej tak, aby zapewnić m.in. bezpieczeństwo przeciwpowodziowe, prawidłową eksploatację urządzeń oraz właściwe reagowanie na zmienne warunki hydrologiczne.
Zgodnie z aktualnymi przepisami zakres instrukcji jest ujęty w dwóch podstawowych, logicznie powiązanych częściach:
- Część opisowa – obejmuje treści "proceduralne" i "informacyjne", czyli dane o obiekcie, zasady gospodarowania wodą w warunkach normalnych oraz w sytuacjach szczególnych (np. powódź, susza), wskazanie odpowiedzialności, wykaz urządzeń pomiarowych oraz sposób powiadamiania właściwych służb.
- Część graficzna – obejmuje treści przedstawiane obrazowo, takie jak mapy, schematy, przekroje, wykresy poziomów wody lub inne materiały ułatwiające szybkie podejmowanie decyzji operacyjnych.
Dlatego odpowiedź "graficznej." jest poprawna: stanowi wymagane dopełnienie pary "opisowa + graficzna", typowej dla dokumentów technicznych, gdzie opis wskazuje zasady, a grafika umożliwia ich zastosowanie w terenie i na obiekcie.
Pozostałe propozycje nie pasują do obowiązkowej struktury:
- "kalkulacyjnej." – instrukcja może zawierać dane liczbowe i zestawienia, ale nie jest zdefiniowana jako odrębna, obowiązkowa "część kalkulacyjna".
- "wstępnej." – wstęp bywa elementem wielu dokumentów, lecz w tym przypadku nie jest wskazywany jako jedna z dwóch głównych części instrukcji.
- "ogólnej." – sformułowanie zbyt nieprecyzyjne; nie odpowiada nazwie wymaganej części i nie opisuje rodzaju materiałów, jakie mają się w niej znaleźć.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "instrukcji" dla obiektu hydrotechnicznego, często kluczem jest rozróżnienie: procedury i zasady w tekście (opis) oraz odwzorowanie przestrzenne i schematyczne (grafika).
