W standardzie USB 3.0 (określanym także jako SuperSpeed) maksymalna nominalna prędkość transmisji wynosi 5 Gb/s. Jest to wartość wynikająca ze specyfikacji interfejsu i opisuje teoretyczną przepustowość łącza, a nie to, co zawsze zobaczysz w oknie kopiowania.
Dlaczego w praktyce bywa mniej? Na realny transfer wpływają m.in.:
- narzut protokołu (ramki, kontrola błędów, sygnalizacja),
- wydajność kontrolera USB i sterowników,
- możliwości urządzenia końcowego (pendrive, dysk, mostek USB-SATA),
- parametry komputera (chipset, obciążenie, tryb zasilania).
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów egzaminacyjnych:
- 400 Mb/s – to zbyt mały rząd wielkości jak na USB 3.0 i może wynikać z mylenia z innymi technologiami lub zaniżenia przez pomylenie wartości praktycznych z nominalnymi.
- 4 GB/s – zapis w gigabajtach na sekundę sugeruje ekstremalnie wysoką przepustowość. Dodatkowo GB/s (bajty) i Gb/s (bity) to różne jednostki; 1 bajt = 8 bitów, więc pomylenie daje duży błąd.
- 120MB/S – to wartość typowa dla niektórych nośników lub warunków testowych, ale nie jest to maksymalna prędkość interfejsu USB 3.0. W dodatku jednostka jest zapisana niespójnie (MB/S) i łatwo ją mylnie porównać z Mb/s.
Wskazówka na egzamin: jeśli pytanie brzmi "umożliwia transfer danych z prędkością do", zwykle chodzi o maksimum specyfikacyjne danego standardu, a nie o prędkości uzyskiwane w codziennym kopiowaniu.
