W rachunkowości dobór metody inwentaryzacji zależy od rodzaju składnika majątku. Dla aktywów pieniężnych (gotówka w kasie) oraz papierów wartościowych przechowywanych w jednostce kluczowe jest ustalenie stanu faktycznego, czyli tego, co rzeczywiście znajduje się w kasie lub w zabezpieczonym miejscu przechowywania.
Odpowiedź "spisu z natury" jest poprawna, ponieważ ta metoda polega na bezpośrednim, fizycznym stwierdzeniu ilości i (w konsekwencji) wartości: gotówkę się przelicza, a papiery wartościowe się sprawdza co do istnienia i kompletności. To pozwala wykryć niedobory, nadwyżki, błędy ewidencji lub nieprawidłowości w obiegu dokumentów.
Odpowiedź "obmiaru wartościowego" nie pasuje do gotówki i papierów wartościowych. Obmiar jest typowy dla składników, których nie liczy się sztukami wprost, lecz mierzy (np. w metrach, litrach) i przelicza na wartość. W przypadku gotówki nie wykonuje się "obmiaru" – stosuje się liczenie i weryfikację fizyczną.
Odpowiedź "weryfikacji stanu ewidencyjnego" odnosi się do porównania zapisów księgowych z dokumentami i zasadnością ujęcia składnika, gdy spis z natury lub potwierdzenie sald nie są właściwe. Sama analiza zapisów nie zastępuje przeliczenia gotówki ani sprawdzenia, czy papiery wartościowe rzeczywiście istnieją.
Odpowiedź "uzgadniania sald z kontrahentami" dotyczy przede wszystkim rozrachunków (należności i zobowiązań), gdzie stroną potwierdzającą jest zewnętrzny podmiot. Gotówka w kasie oraz papiery wartościowe będące w posiadaniu jednostki nie wymagają uzgodnienia z kontrahentem, tylko sprawdzenia stanu rzeczywistego w jednostce.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "kasa", "gotówka", "walory", "papiery wartościowe w sejfie" – myśl o metodzie opartej na fizycznym stwierdzeniu stanu, czyli spisie z natury.
