KWALIFIKACJA HGT3 + HGT6 - CZERWIEC 2013

Uciążliwość pracy przy ręcznym przenoszeniu ciężkich przedmiotów ocenia się przez pryzmat obciążenia fizycznego organizmu i ryzyka przeciążeń (zwłaszcza kręgosłupa oraz kończyn górnych). Najbardziej podstawowym, "pierwszym do sprawdzenia" parametrem jest masa/ciężar ładunku, bo bezpośrednio przekłada się na siłę, jaką pracownik musi wytworzyć, aby ładunek unieść, utrzymać i przemieścić. W praktyce hotelarskiej dotyczy to m.in. przenoszenia bagażu, zgrzewek napojów, pościeli, materacy czy dostaw magazynowych.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Liczba powtórzeń danej czynności – częstotliwość i powtarzalność mogą zwiększać zmęczenie i ryzyko urazów, ale nie są "podstawową miarą" samego ciężaru obciążenia. Pytanie wskazuje na uciążliwość związaną z przenoszeniem ciężkich przedmiotów, więc najpierw ocenia się parametr ładunku.
• Stanowisko osoby przenoszącej ciężar – nazwa stanowiska (np. bagażowy, pokojowa, magazynier) nie opisuje automatycznie uciążliwości. O uciążliwości decydują realne warunki i parametry pracy, a nie etykieta stanowiska.
• Stosunek kierownika do pracownika i jakość uchwytów – relacje przełożony–pracownik dotyczą psychospołecznych warunków pracy, a nie obciążenia fizycznego od ciężaru. Jakość uchwytów może wpływać na bezpieczeństwo chwytu, ale zestawienie z relacją z kierownikiem czyni odpowiedź nieadekwatną jako "istotny element" oceny ciężaru przenoszenia.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy ręcznego przenoszenia "ciężkich" przedmiotów, w pierwszej kolejności szukaj odpowiedzi odnoszącej się do parametrów ładunku (masa/ciężar), a dopiero potem do organizacji pracy czy relacji w zespole.