W ogrzewaniu wentylacyjnym źródłem obciążenia cieplnego jest konieczność podgrzania powietrza nawiewanego do wymaganej temperatury w pomieszczeniu. Dlatego zapotrzebowanie wyznacza się z bilansu energii dla strumienia powietrza: kluczowe są dane o ilości powietrza (np. strumień objętościowy lub krotność wymian) oraz różnica temperatur między stanem powietrza przed podgrzaniem a temperaturą nawiewu/wewnętrzną. Informacja o kubaturze 45 m3 służy do powiązania wentylacji z objętością pomieszczenia (gdy podana jest krotność wymian).
Odpowiedź "145,80 W" jest poprawna, ponieważ odpowiada wynikowi obliczeń mocy cieplnej nagrzewania powietrza przy parametrach podanych w treści/załączniku do zadania oraz przy zachowaniu właściwych przeliczeń jednostek.
- Odpowiedź "235,80 W" typowo wynika z błędu przeliczenia strumienia powietrza (np. pomylenia godzin z sekundami) albo z użycia zawyżonej różnicy temperatur.
- Odpowiedź "253,80 W" może być skutkiem nieuwzględnienia jednego z współczynników korygujących z załącznika lub zaokrągleń wykonanych na zbyt wczesnym etapie.
- Odpowiedź "343,80 W" często pojawia się przy podwójnym "zliczeniu" tego samego składnika (np. przyjęciu zbyt dużej krotności wymian albo pomyleniu mocy z energią i włączeniu czasu pracy do wyniku w W).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy pytanie wymaga mocy (W/kW) czy energii w czasie (Wh/kWh). Jeśli w odpowiedziach są wyłącznie wartości w W, czas pracy instalacji nie powinien zmieniać wyniku, chyba że w załączniku podano współczynnik związany z trybem pracy.
